Distortiongain - Linux, muzyka, elektronika, open-source

Jakiś czas temu (raczej dawno) natknąłem się w internetach na wywiad z George'm R.R. Martin'em - pisarzem, autorem m.in. Gry o tron . Martin wspomniał, że swoje powieści pisze w systemie MS-DOS, w programie WordStar 4.0. Być może dzisiaj, dla wielu osób, nie jest to oczywiste, więc wyjaśnię, że zarówno system operacyjny MS-DOS, jak i edytor tekstu WordStar to oprogramowanie tyleż leciwe co, porównując do dzisiejszych standardów, prymitywne. George R.R. Martin korzysta z systemu z interfejsem tekstowym - bez grafiki, bez ikon, bez kursora myszy, bez klikania. Tylko tekst - czarne tło, białe komunikaty i komendy. Ms-DOS trafił na rynek w 1981 roku, jego ostatnia samodzielna wersja (6.22) ukazała się w roku 1994 (od wersji 7 DOS był tylko częścią systemów Windows) a ostatnia wersja, w ogóle, ukazała się w 2000 roku, jako część systemu Windows Me. Dlaczego George R.R. Martin wybiera tak przestarzałe oprogramowanie? Pisarz wyjaśnił, że takie środowisko pracy go nie rozpr...

  Jakieś trzy lata temu, po ukończeniu jednego z muzycznych projektów, zacząłem zastanawiać się nad tym, czy potrafiłbym się oderwać od korporacyjnych technologii i czy w swojej pracy mógłbym wykorzystywać jedynie otwarte oprogramowanie. Zawsze byłem entuzjastą Linux'a. Moją pierwszą dystrybucją był Debian z 2005 roku. Zdążyłem go polubić, ale z ciekawości przesiadłem się na CDLinux.pl, który na długo stał się moją ulubioną dystrybucją. Później eksperymentowałem z Ubuntu, aby w połowie 2008 roku niechętnie wrócić do Windowsa. O przesiadce na system MS zadecydowała dostępność aplikacji, których potrzebowałem do pracy — Photoshop, Flash (takie to były czasy), Sibelius i kilku innych. Mimo że Linux jako system operacyjny od zawsze stanowił rozwiązanie wygodniejsze niż okienka, to jednak tworzenie grafiki komputerowej było drogą przez mękę. W 2008 roku porównywanie Gimp'a do Photoshop'a było raczej okrutnym żartem, powtarzanym jednak nawet na łamach niektórych poważnych czasopi...